پرواز در شب
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.
برچسب:
نویسنده: بهار حسینی‌پور
از پی بهبود درد ما دوا سودی نداشت
هر که شد بیمار درد عشق بهبودی نداشتبود روزی آن عنایتها که باما مینمود
خوش نمودی داشت اما آنچنان بودی نداشتدوش کامد با رقیبان مست و خنجر میکشید
غیر قصد کشتن ما هیچ مقصودی نداشتعشق غالب گشت اگر در بزم او آهی زدم
کی فروزان گشت جایی کاشتی دودی نداشتجای خود در بزم خوبان شمعسان چون گرم کرد
آنکه اشک گرم و آه آتش آلودی نداشتداشت سودای رخش وحشی به سر، در هر نفس
لیک از آن سودا چه حاصل یکدمش سودی نداشتوحشی از درد محبت لذتی چندان نیافت
هر که جسمی ریش و جان درد فرسودی نداشتوحشی_بافقی
نوشته شده در جمعه پنجم خرداد ۱۳۹۶ساعت 16:0 توسط تنهایی|
برچسب:
نویسنده: بهار حسینی‌پور
برچسب:
نویسنده: بهار حسینی‌پور
پلاستیک به جای ساک ورزشی
حدود سال 1354بود که مشغول تمرین بودیم که ابراهیم وارد سالن ش
و یکی از دوستان هم بعد از او وارد سالن شد
و بی مقدمه گفت: داداش ابراهیم ، تیپ وهیکلت خیلی جالب شده.
وقتی داشتی تو راه می اومدی دوتا دختر پشت سرت بودن
و مرتب از تو حرف می زدن،شلوار وپیراهن شیک که پوشیده بودی
و از ساک ورزشی هم که دستت بود، کاملاً مشخص بود ورزشکاری.ابراهیم با شنیدن این حرفها یک لحظه جاخورد.
انگار توقع چنین حرفی را نداشت و خیلی توی فکر رفت.
ابراهیم از آن روز به بعد پیراهن بلند و شلوار گشاد می پوشید
و هیچ وقت هم ساک ورزشی همراه نمی آورد
و لباس هایش رو داخل کیسه پلاستیکی می ریخت.
هر چند خیلی از بچه
برچسب:
نویسنده: بهار حسینی‌پور
برچسب:
نویسنده: بهار حسینی‌پور
تو میگذری
برچسبها: سهراب سپهری
زمان میگذرد
چه کنم
با دلی که از تو
توان گذشتنش
نیست !
#سهراب_سپهری
برچسبها: سهراب سپهری
نوشته شده در شنبه دهم تیر ۱۳۹۶ساعت 10:45 توسط تنهایی|
برچسب:
نویسنده: بهار حسینی‌پور
برچسب:
نویسنده: بهار حسینی‌پور
u200d u200d برای متوقف کردنِ افکارِ مزاحم، بخندیم...
وقتی از ته دل می خندی،
تا چند لحظه اندیشیدن متوقف می شود.
غیر ممكن است بخندی و در عین حال بیندیشی ...
نوشته شده در پنجشنبه پنجم مرداد ۱۳۹۶ساعت 16:24 توسط تنهایی|
برچسب:
نویسنده: بهار حسینی‌پور
مرد گاهی با غرور خویش ، بد تا می کند
سفره ی درد دلش را هر کجا وا می کندعاقبت با اخم، خود را از دلت بیرون کشد
هر کسی با "خنده" خود را در دلت جا می کندراه دور و قسمت و اینها ... بهانه بود و بس
کفتری که جلد باشد، راه پیدا می کندقحطی گندم کجا و قحطی یک جو مرام
شهر کنعان را همین یک دانه رسوا می کندرفتن یوسف ولی با مردم کنعان نکرد
آنچه که معشوقه دارد با دل ما می کندصورتت شعر است و هر یک تار زلفت مصرعی
شعر را یک مصرع پیچیده زیبا می کند *
نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم مرداد ۱۳۹۶ساعت 16:58 توسط تنهایی|
برچسب:
نویسنده: بهار حسینی‌پور